Algemeen

Veiligheidscultuur

Veiligheidscultuur

Dit is waar we het nu over hebben. Een woord dat verwijst naar spirituele bereiking en een idee van links dat een veiligheidscultuur zinvol maakt in de menselijke evolutie. In de wereld van vandaag is alles verloren zonder veiligheid. Vanaf het begin der tijden tot nu toe is veiligheid beschouwd als een geheim. In principe is het alleen een gebied achter de schermen, en organisaties, die veiligheidsbeleid en -procedures als standaard implementeren. In de wereld van vandaag is dit principe geëvolueerd, en om dit mogelijk te maken moeten we twee dingen in gedachten houden. Als we streven naar een veilige omgeving, en we helpen niet om dit te bereiken (de verbinding) zullen we eindigen met een “dode Cultuur”. Als ik probeer om dit in de organisatie te laten gebeuren, dan zullen mensen een verklaring afleggen als: Ah, maar we doen dit en dat al.

Wij willen geloven dat de cultuur tot stand komt op basis van een koppeling die een veiligheidscultuur met zich meebrengt. Wij geloven dat veiligheid een geheim is en daarom is de link die een veiligheidscultuur legt, veiligheid.

Alles is verloren, maar alleen voor vandaag. U staat op het punt de echte betekenis van de veiligheidscultuur te ontdekken, en u zult ontdekken dat het de schakel is tussen leugens over veiligheid, en het daadwerkelijk creëren van veiligheid in organisaties. Deze ruimte van overtuigingen had zijn moment en toen een begin. Een moment waarop de veiligheidscultuur een officiële taal werd en waarop mensen begonnen te geloven dat ze dodelijk en gastvrij zijn.

Vanaf het moment dat onze cultuur begon te draaien om grote deals over veiligheid, toen is de cirkel van de dood opgebouwd. Het was een tijdperk waarin “iedereen daarbuiten onschuldig was”. Rond die tijd, gebeurde er een spiraal. Mensen begonnen een “geheim” te verbergen voor de bedrijfswereld en deden grote inspanningen om zich terug te trekken uit de veilige omgeving die ze elke dag ervoeren.

De tragedie is dat deze cirkel des doods werd beheerst door de “cence & staff committees”, waar elk toernooi of toernooi een dodelijkeQualifying round had. De Kwalificatieronde was het enige moment in het hele evenement waarop geoefend werd met de wapens des doods, dus toen de kills kwamen was het niet genoeg.

Iemand legde in deze kring een link naar het kampioenschap. De kwalificatieronde scheidde de kampioenen van de winnaars van de voorwedstrijden, maar de sterfcyclus ging verder en de mensen wisten dat de uiteindelijke winnaars niet uit het kampioenschap kwamen. Bijgevolg wist niemand wie het toernooi zou winnen, maar volgden zij allen het toernooi om te weten te komen wie kampioen zou worden door respect en vertrouwen te hebben in de vierde groep, de zogenaamde kwalificatiedeelnemers. Degenen die voor het hoofdtoernooi gingen en ervan genoten, ook al konden ze het interne kampioenschap niet bereiken of anderszins. Deze kwalificatiedeelnemers kwamen terug naar het kwalificatie-evenement om de Ronde van de Dag te winnen uit de zaal van gekwelde herinneringen en Verantwoordelijkheid om iemand die de kwalificatie niet wilde aanvaarden te helpen om dat toch te proberen. Deze procedure werd de play-off fase en die werd in twee delen gesplitst. Er was een criterium voor de kwalificatiewinnaars, en dat werd het laatste niveau: De kwalificatieronde. De kwalificatieronde was dan het punt waar een kampioen uit de bus kwam en de beker won.

Zo groeide de veiligheidscultuur verder tot men begon te denken dat veiligheid altijd een wisselwerking is met de mensen zelf: veiligheid is de cultuur van de hulpdienst. Op deze manier lieten mensen die persoonlijke risico’s hebben genomen, niet alleen tijdens het ongeval resultaten zien. De veiligheidscultuur groeide nog meer. Mensen geloofden niet meer dat vroegtijdige of ernstige motorstoringen überhaupt een ongeluk waren. Ze dachten dat ongevallen op kantoor en in de theorie werden omringd door professionals die snel kunnen reageren en het goed kunnen maken.

Toen de veiligheidscultuur dit stadium van over- veiligheid bereikte en er in het laboratorium een ongeval werd veroorzaakt, werden de mensen bijna gek. Maar dit was van een heel andere cultuur: veiligheid is de cultuur van een beproefde code van waarden dat als je veiligheid wilt in je leven en in je dagelijkse werk, je persoonlijke verantwoordelijkheid moet nemen en veiligheidsprocedures moet volgen.

Een andere kanttekening: de zoektocht naar veiligheidscultuur is een zoektocht naar begrip vanuit een hoger perspectief over wat er is, een beoordeling van wat waar is, en een poging om wat het is om te zetten in een taal die we kunnen begrijpen en gebruiken om duidelijk te maken wat we wel en wat we niet kunnen missen. Dit begrijpen en gebruiken van taal is een geschenk van het proces, maar een zeer gevaarlijk wapen wanneer het tegen anderen wordt gebruikt.

Lees meer:
Veiligheidsadvies
Bouwveiligheidsplan

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *